سحر عزیزیم، امروز کامنتت رو خوندم و متاسفانه آدرسی نداشتی که جوابش رو برات ارسال کنم. به هر حال ببخش اگر دیر شد. چون نمی دونستم که باز هم سر می زنی.
خب بریم سراغ جواب سوالت که به صورت زیر بود:
سلام راستش چندبار خوندمش تا تونستم بفهممش البته هنوزم مطمئن نیستم خیلی تونسته باشم تطابقش بدم ولی در حد درک خودم قشنگ بود و جالب...
البته هنوز یه کم ذهنم درگیر این سواله که ایا قانون جذب با دینمون مغایرت داره یا نه؟
راستش از این جهت اینو می پرسم که اگه قراره ما با افکار خودمون هر چیزیو میخایم به دست بیاریم پس نقش دعا چی میشه؟اینجوری خوسته هامون رو دیگه نباید از خدا بخوایم وخودمون با تمرکز کردن رو خواستمون میتونیم به دستش بیاریم ولی من اینو قبول ندارم واسه همون اینو میگم که مغایرت داره...البته ممکنه من اشتباه کنم نمیدونم ولی خیلی این سوال ذهنمو درگیر کرده امیدوارم بتونم به جوابش برسم...
فعلا خدانگهدار
عزیزم تمرکز کردن روی هدف و رسیدن به اون به این معنی نیست که ما با تنها تمرکز به خواسته مون می رسیم. بلکه این دنیا به دست خدا خلق شده و نیروی جذب رو هم خداوند برای ما قرار داده. یعنی به هر جسمی و به ذهن ما انرژی داده تا ما هر چیزی رو که خواستیم از طریق فرکانس های مغزی مون به سمت خودمون جذب کنیم.
اگر دقت کرده باشی در پستهای وبلاگ هم روش به دست آوردن چیزهایی که می خوایم از طریق قانون جذب به اونها برسیم اینطوری ذکر شده که هر چیزی رو که طالب اون هستید به شکلی از خداوند طلب کنید که انگار اون رو قبلا دریافت کردید و حالا دارید بابت این که خدا اون چیز رو به شما داده ازش تشکر می کنید و با چند بار تکرار این کار در روز هست که ما داریم روی هدفمون تمرکز می کنیم. حتی وقتی که خواسته هامون رو یادداشت می کنیم هم اونها رو از خدا می خوایم. این همون دعا کردن هست و کسی جز خدا نمی تونه ما رو به هدفمون برسونه. تنها چیزی که این وسط وجود داره این هست که ما شیوه ی دعا کردن رو بلد نیستیم (به پستی که فرموده حضرت عیسی در مورد قانون جذب گذاشتم یه نگاه بنداز).
پس این نشون می ده که قانون جذب مغایرتی با دین ما نداره.
امیدوارم توضیحات کاملی داده باشم اما اگر باز هم سوالی داشتی در خدمتم دوست خوبم.